SheytOOOnaK

...

SheyTOOnaK — Wed, 23 Jun 2010 16:21:24 GMT

در این باغ بزرگ

سرپناهی ست

بر درش کوفته اند نوشتاری

که بدانید....ای خلایق

سرپناه پوشالی ست

در ذهنتان جاری ست

گر دمی خواهید

فانی ست!!!!

داستان

SheyTOOnaK — Sun, 11 Apr 2010 20:51:58 GMT

چند تا داستان جالب که شاید خوانده یا شنیده باشید،ولی بعضی وقتا یاد آوریشون خوبه!

و بهتره مصداق ها رو تو وجود خودمون پیدا کنیم تا دیگران!

***

داستان اول :
مرد مسنی به همراه پسر ٢۵ ساله‌اش در قطار نشسته بود. در حالی که

مسافران در صندلی‌های خود نشسته بودند، قطار شروع به حرکت کرد.

به محض شروع حرکت قطار پسر ٢۵ ساله که کنار پنجره نشسته بود پر از شور

و هیجان شد. دستش را از پنجره بیرون برد و در حالی که هوای در حال حرکت

را با لذت لمس می‌کرد فریاد زد: پدر نگاه کن درخت‌ها حرکت می‌کنن. مرد مسن

با لبخندی هیجان پسرش را تحسین کرد.

کنار مرد جوان، زوج جوانی نشسته بودند که حرف‌های پدر و پسر را می‌شنیدند

و از حرکات پسر جوان که مانند یک کودک ۵ ساله رفتار می‌کرد، متعجب شده بودند.

ناگهان پسر جوان دوباره با هیجان فریاد زد: پدر نگاه کن دریاچه، حیوانات و ابرها

با قطار حرکت می‌کنند.

زوج جوان پسر را با دلسوزی نگاه می‌کردند.

باران شروع شد. قطراتی از باران روی دست پسر جوان چکید.

او با لذت آن را لمس کرد و چشم‌هایش را بست و دوباره فریاد زد: پدر نگاه کن

باران می‌بارد،‌ آب باران روی من چکید.

زوج جوان دیگر طاقت نیاورند و از مرد مسن پرسیدند: ‌چرا شما برای مداوای

پسرتان به پزشک مراجعه نمی‌کنید؟!

مرد مسن در پاسخ گفت: ما همین الان از بیمارستان بر می‌گردیم.

امروز پسر من برای اولین بار در زندگی می‌تواند ببیند ...

نتیجه اخلاقی : قبل از تحلیل هر اتفاقی هرگز زود قضاوت نکن!

***

داستان دوم :

زن و مرد جوانی به محله جدیدی اسبا‌ب‌کشی کردند.

روز بعد از اولین روز سکونت در خانه ی جدید ضمن صرف صبحانه، زن

متوجه شد که همسایه‌اش در حال آویزان کردن لباس‌های شسته است و گفت:

لباس‌ها چندان تمیز نیست. انگار نمی‌داند چطور لباس بشوید. احتمالا باید پودر

لباس‌شویی بهتری بخرد.

همسرش نگاهی به او کرد اما چیزی نگفت. هربار که زن همسایه لباس‌های

شسته‌اش را برای خشک شدن آویزان می‌کرد، زن جوان همان حرف را تکرار

می‌کرد تا اینکه حدود یک ماه بعد، روزی از دیدن لباس‌های تمیز روی بند رخت

تعجب کرد و به همسرش گفت: "یاد گرفته چطور لباس بشوید. مانده‌ام که چه کسی

درست لباس شستن را یادش داده."

مرد با تامل پاسخ داد: ولی من امروز صبح زود بیدار شدم و پنجره‌هایمان را تمیز کردم!

نتیجه اخلاقی :وقتی که رفتار دیگران را مشاهده می‌کنیم، آنچه می‌بینیم به درجه

شفافیت پنجره‌ای که از آن مشغول نگاه‌کردن هستیم بستگی دارد. قبل از هرگونه

انتقادی، بد نیست توجه کنیم به اینکه خود در آن لحظه چه ذهنیتی داریم و از

خودمان بپرسیم آیا آمادگی آن را داریم که به‌ جای قضاوت کردن ناآگاهانه، درپی

دیدن جنبه‌های مثبت دیگران باشیم؟!

***

داستان سوم:

یکی بود یکی نبود مردی بود که زندگی اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود.

هنگامی که آن مرد از دنیا رفت همه می گفتند به بهشت رفته است. آدم مهربانی مثل

او حتما به بهشت می رفت.

در آن زمان بهشت هنوز به مرحله ی کیفیت فرا گیر نرسیده بود. بنابر این استقبال

از او با تشریفات مناسب انجام نشد. دختری که باید او را راه می داد نگاه سریعی

به لیست انداخت و وقتی نام او را نیافت او را به دوزخ فرستاد.

در دوزخ هیچ کس از شخصی دعوت نامه یا کارت شناسایی نمی خواهد هر کس

به آنجا برسد می تواند وارد شود. مرد وارد دوزخ شد و آنجا ماند.

چند روز بعد ابلیس با خشم به دروازه بهشت رفت و یقه ی پطرس قدیس را گرفت:

این کار شما تروریسم خالص است!

پطرس که نمی دانست ماجرا از چه قرار است پرسید چه شده؟ ابلیس که از خشم

قرمز شده بود گفت: آن مرد را به دوزخ فرستاده اید و آمده و کار و زندگی ما را به هم زده.

از وقتی که رسیده نشسته و به حرفهای دیگران گوش می دهد، در چشم هایشان

نگاه می کند، به درد و دلشان می رسد. حالا همه دارند در دوزخ با هم گفت و گو

می کنند، با یکدیگر صمیمی شده اند، همدیگر را در آغوش می کشند و می بوسند.

دوزخ که جای این کارها نیست! لطفا این مرد را پس بگیرید!

نتیجه اخلاقی : با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بر حسب تصادف به دوزخ

افتادی، خود شیطان تو را به بهشت باز گرداند!

فقط یک بار زندگی می کنیم!

SheyTOOnaK — Mon, 08 Mar 2010 20:12:00 GMT

چند روزی می شه که اتفاقات متفاوتی برام پیش اومده!گمونم حدود ١ ماه شده باشه!

و همچنان هم ادامه داره،هر روز یه چیزی می شه که اگه مجالی باشه می شه تا چند روز تو شوک و

ناراحتی بود ولی از اونجایی که هر روز یا یک روز در میون اتفاق دیگری به ما رخ می نمایاند ،

فرصتی برای شوک شدن و ناراحتی نداشتم!شاید هم کلا" تو شوک هستم!

با این که اوضع ناجور است و گویا تازه اولش هست و همچنان ادامه داره و داره ناجورتر هم می شه،

ولی من خیلی این چیزا رو جدی نمی گیرم چون مشکلات توپول تر از این ها رو دیدم که خیلی مهم تر

هستند!

با تمام این اتفاقات تا این لحظه ، می تونم این طور نتیجه گیری کنم:

زندگی مزخرفی داریم!به هیچ چیز و هیچ کس نمی شه اعتماد کرد!هرکسی به فکر خودش هست و دنیا

رو از این زاویه می بینه که چی به نفعش هست!دوست می شیم که سودی برامون داشته باشه و می گیم

که رو ما حساب کن ،می گیم فقط با تو چنین ارتباط خوبی دارم و می تونم باهات راحت باشم ولی عبارت

" فقط تو " رو به خیلی ها می گیم و فکر می کنیم چه فازی به دوستمون دادیم که همچین حرفی بهش زدیم!

اگه یکی بیاد و بگه دوستت چنین کاری کرده و چنین حرفی زده،بدون یاد آوری شناختی که خودمون از

دوستمون داریم و و ارزشی که دوستمون برامون تا چند لحظه قبل داشته ، نه به خاطر کارهایی که برامون

کرده بلکه به خاطر کارهایی که ما براش کردیم و بدون مطمئن شدن از صحت گفته نفر سوم، حرف رو

قبول می کنیم و یا چپ چپ نگاهش می کنیم یا ارتباطمون رو باهاش قطع می کنیم یا ...!

نمی دونم چرا ما آدم ها به اطلاعات مخفی و مأورای دیدمون علاقه داریم و چیزی که جلوی

چشممون هست رو نمی خوایم ببینیم و بهش اعتماد کنیم!

نمی تونیم حرف یا درد دلی به کسی بزنیم،چون نه تنها زمانیکه یه مشکلی در ارتباطمون پیش بیاد،

طرف می خواد از چیزایی که ازت می دونه سوءاستفاده کنه ، بلکه زمانی که فکرمی کنی ارتباط

خوبی بینتون هست هم ،طرف اگه براش نفعی داشته باشه،سوءاستفاده می کنه یا ناخواسته به یکی دیگه

می گه و بعدش معلوم نیست چی می شه!!!

نمی تونیم با کسی شوخی کنیم ، چون زمانی که مطمئنی مشخصه حرفت شوخی هست،

ملت جدی می گیرند و داستان می شه!

نباید کسی رو دوست داشت و دل بسته و وابسطه شود چون آخرش به جدایی و ناراحتی ختم می شه!

و احتمال شکست خیلی بیشتر از موفقیت هست!

باید از اول هر رابطه با شک و ترس و عدم اعتماد بریم جلو و ادامه بدیم که آمادگی این اتفاقات رو

داشته باشی و بتونی جلوگیری کنی!

ولی من این طور نتیجه گیری نکردم!

من بر عکس تمام اتفاقات ناراحت کننده،حس خوبی دارم!حس خوبی دارم که تو مدتی که در کناردوستانم

بودم و هستم از بودن در کنارشون لذت بردم و بهم خوش گذشت!حس خوبی دارم که بهشون اعتماد

کردم و همیشه فرض رو بر مثبت بودنشون گذاشتم!

حس خوبی دارم که دوست شون داشتم و سعی کردم کارهاشون رو درک کنم!

می تونستم تو مدت دوستیم همیشه با شک و ترس و عدم اعتماد و دید منفی بهشون نگاه کنم و

همش درگیر باشم که ضرری بهم نرسه و مثلآ زرنگ باشم و ساده لوح به نظر نرسم و از

کوچیک ترین چیزی نتیجه گیری منفی کنم !

ولی من فکر نمی کنم زرنگی این باشه!حس خوبی دارم که زرنگ بودم به این معنی که از زمانی که

داشتم لذت بردم و زندگی کردم و حس اون لاک پشتی رو دارم که با خرگوش مسابقه دو گذاشت و

برنده شد!

فرض کنید ٨٠ سال عمر کنیم، اگه همیشه از ترس شکست ،به هیچ کس اعتماد نکنیم و دوستشون

نداشته باشم،شاید فقط 2 یا 3 بار تو زندگی مون ضربه بخوریم !

ولی اگه فرض رو بر خوب بودن همه بگذاریم ودوست بداریم و اعتماد کنیم،تعداد دفعات

بیشتری ضربه می خوریم(فرض کنید ١٠ بار)!

کدوم روش رو انتخاب می کنید؟

روش اول که ٨٠ سال با ترس و شک زندگی کنید که کمتر ضربه بخورید!

یا روش دوم که واقعا ٨٠ سال از زندگی تون لذت ببرید و به معنی واقعی زندگی کنید و

فوق اش ١٠ بار هم ضربه بخورید!

این رو هم در نظر بگیرید که ما

" فقط یک بار زندگی می کنیم!!!"

به غیر از این ها،به خاطر ناراحتی هایی که برام پیش اومده هم حس خوبی دارم!

حس خوبی دارم که ناراحتی های مختلفی رو تجربه کردم و می تونم احساس های بیشتری رو با تمام

وجود درک کنم! ممنوم از تمام کسانی که انواع مختلفی از حس ناراحتی رو برام بوجود آوردند!

وقتی مٌردم می تونم بگم من حس های مختلفی رو تجربه کردم!

ممنونم!

ذهن خالی باد

گنجایش حرف حق را ندارد

درست!

من اما مجاب فرومایگان نخواهم شد

من یقین دارم

که سرانجام در امتداد صبوری ها

آواز امید از پس آوارهای آرزو

طلوع خواهد کرد

قسم به تین

ستاره هرگز نخواهد مرد

من دیگر در چنبره چاه نخواهم گریست

من زیر همین طاق های شکسته رویا

موسیقی حیات را

در نی لبکی ، ولو ترک خورده خواهم دمید

تا دیگران بدانند

که من هنوز زنده ام

و برف ...

SheyTOOnaK — Wed, 17 Feb 2010 19:11:21 GMT

امروز به برف فکر کردم!

نمی دنم چرا ، ولی خصلت وفا داری براش احساس کردم!

و فقط همین حس رو!و نه هیــــچ حس دیگه ای!

بدون پیچیدگی!

بدون تظاهر!

بدون درگیری!

بدون سر در گرمی!

بدون محدودیت!

بدون ... !

بدون هیچ حس و احساسی هست!!

کاری که باید انجامش بده رو با عشق و رضایت سال هاست که داره انجام می ده!

جا های مختلف و زمان های مختلفی حضور داشته و چیزای مختلی دیده،... ولی

از کنار همشون گذشته و کار خودش رو انجام داده!

مسیر زندگی اش همیشه مشخص هست و براش فرقی نمی کنه چه اتفاقی ممکنه بیافته

یا نیافته!!!

خوش به حالش.....

شاید!!!

وصف حال

SheyTOOnaK — Thu, 04 Feb 2010 10:29:21 GMT

این نقاشی وصف حال من است!

با این که کلی حرف دارم برای گفتن! اما باید یاد بگیرم که نباید حرف زد!

نباید راست هرچیزی رو گفت!

نباید مثبت دید!

نباید آرمانی مسائل دورو برو دید!

و نباید ناراحت بشم ،چون مهم نیست!

نباید از زبان وجدانم حرف بزنم!

نباید...!

هلا

SheyTOOnaK — Mon, 01 Feb 2010 14:48:03 GMT

تنها به تماشای چه ای؟

بالا،گل یک روزه ی نور.

پایین،تاریکی باد.

بیهوده مپای،شب از شاخه نخواهد ریخت،و دریچه ی خدا روشن نیست.

از برگ سپهر، شبنم ستارگان خواهد پرید.

تو خواهی ماند،و هراس بزرگ.ستون نگاه، و پیچک غم.

بیهوده مپای.

برخیز،که وهم گلی،زمین را شب کرد.

راهی شو، که گردش ماهی، شیار اندوهی در پی خود نهاد.

زنجره را بشنو:چه جهان غمناک است، و خدایی نیست،

و خدایی هست، و خدایی ...

بی گاه است،ببوی و برو، و چهره ی زیبایی در خواب دگر

ببین.

" سهراب سپهری"

تام هیکل

SheyTOOnaK — Wed, 04 Nov 2009 17:48:48 GMT

مایکل، راننده اتوبوس شهری، مثل همیشه اول صبح اتوبوسش را روشن کرد و

در مسیر همیشگی شروع به کار کرد. در چند ایستگاه اول همه چیز مثل معمول

بود و تعدادی مسافر پیاده می شدند و چند نفر هم سوار می شدند. در ایستگاه

بعدی، یک مرد با هیکل بزرگ، قیافه ای خشن و رفتاری عجیب سوار شد.

او در حالی که به مایکل زل زده بود گفت: «تام هیکل پولی نمی ده!» و رفت و نشست.

مایکل که تقریباً ریز جثه بود و اساساً آدم ملایمی بود چیزی نگفت اما راضی هم

نبود. روز بعد هم دوباره همین اتفاق افتاد و مرد هیکلی سوار شد و با گفتن همان

جمله، رفت و روی صندلی نشست و روز بعد و روز بعد...

این اتفاق که به کابوسی برای مایکل تبدیل شده بود خیلی او را آزار می داد. بعد

از مدتی مایکل دیگر نمی تواست این موضوع را تحمل کند و باید با او برخورد

می کرد. اما چطوری از پس آن هیکل بر می آمد؟ بنابراین در چند کلاس بدنسازی،

کاراته و جودو و ... ثبت نام کرد. در پایان تابستان، مایکل به اندازه کافی آماده شده بود

و اعتماد به نفس لازم را هم پیدا کرده بود.

بنابراین روز بعدی که مرد هیکلی سوار اتوبوس شد و گفت: «تام هیکل پولی

نمی ده!» مایکل ایستاد، به او زل زد و فریاد زد: «برای چی؟»

مرد هیکلی با چهره ای متعجب و ترسان گفت: «تام هیکل کارت استفاده رایگان داره.»

***

شاید خیلی از مشکلات ما هم همین طوری باشه! ولی نمی دونم چه طور می شه مطمئن شد

که اصلا" مسئله و مشکلی وجود داره یا نه!

به نظرتون چه طور می شه فهمید؟

...

خسته ام دیگه!

خسته هستم و دیگه فکر نمی کنم!

خسته ام از بس خواستم فرمول های زندگی رو پیدا کنم و هر بار یه فرمول پیدا کردم

که فقط در مورد یه مسئله خاص با شرایط خاص جواب می داد!

خسته ام از محدودیت ها!

خسته ام از نا امیــــــد شـدن!

خسته ام از غصـــــــه خــوردن!

خسته ام از دوباره امیــد پیدا کردن!

خسته ام از زندگی کردن در حال!

خسته ام از به فکر فردا بودن!

خسته ام از نگــران بودن!

خسته ام از بحـث کــــــــردن!

خسته ام از صحـبت کـــــــــردن!

خسته ام از زندگی کردن!(البته این یه مورد زمانش برای ٣ ماه دیگه است

!کاش می شد زمان پایان زندگی مون رو خودمون تعیین کنیم!)

از خیلی چیزا خسته ام و نسبت به خیلی چیزا دیگه حسی ندارم و نمی خوام داشته باشم ،

چون حوصله اتفاقات بعدش رو ندارم!

علاوه بر محدودیت های اعمال شده، خودم هم باید خودم رو محدود کنم!

می ترسم یه روز از خسته شدن هم خسته بشم!

به گمونم این اتفاق خواهد افتاد! جالبه برام بدونم که بعدش از چی خسته می شم!

چرا ما انسان ها این همه مدت زندگی می کنیم؟

چرا زندگی می کنیم؟

خیلی ها چون زندگی می کنند ،دنبال دلیل می گردند!ولی باید دلیل داشت و زندگی کرد!

دلایل زیادی برای علت خلقت ما انسان ها گفته شده!من یکی رو هیچ کدوم به طورکامل

قانع نکرد!نتیجه گرفتم که من که مجبورم زندگی کنم پس سعی می کنم خوب زندگی کنم!

ولی هر چیزی شرایط خاص خودش رو می خواد!ایجاد بعضی از شرایط دست خود آدم نیست!

حتما" می گید که چرا هست!!!!خواستن توانستن است!

منم باشم برای دیگران همین رو می گم! ولی فرض می کنیم یک فردی از داشتن

دو پا محروم هست،اگر بخواد می تونه بدود؟

. . ..

قدرت

SheyTOOnaK — Tue, 08 Sep 2009 09:30:31 GMT

وقتی تو شرایط مختلف قرار می گیری وبه حرف های آدم های مختلف گوش می دی نتایج مختلفی می گیری!

یکی از اون قضایا که من می فکرم کمتر بهش دقت می کنند قدرت استش! شایدم دقت می کنند ولی بروز نمی دن!

قدرت نقش خیلی مهمی تو زندگی آدم ها داره!البته این نقش رو افراد به طور متفاوت متوجه اش می شند!

هرکسی هم یه جور تعریفش می کنه!چون قدرت های متفاوتی دارند!

من این طوری تعریف می کنم!

قدرت یه نفر در برابر نفر دیگری برابر است با نقطه ضعف فرد دوم!

قدرت یه فرد می تونه خیلی چیزا باشه،می تونه مریض بودنش، رفتنش،حق قانونی داشتن و

هر کاری که طرف مقابل از انجامش بترسه و اونو نداشته باشه!یا تو بعضی شرایط احساس نیاز باشه!

اگر قدرت بین افراد به طور مساوی تقسیم نشه!هرکی قدرتش بیشتره زورش بیشتر!

در همه روابط این قضیه حکم فرما است! گمون نکنم استثنایی داشته باشه!

البته می دونم برای بیشتر افراد این حرفا بی معنی است!

دلیلش اینه که هر کسی بسته به شرایط و روحیاتش یه سری مسائل براش مهم است و روشون دقیق می شه

و به نتایجی می رسه که براش خیلی مهم است ولی برای دیگران نه!

و باید که قدرتی داشت!!!!!!!!!!!!!

ما آدم ها خیلی جالب استیم!خیلی به حرف هم گوش نمی دیم!یعنی چیزایی که می خوایم رو از حرف های هم می شنویم!

هر کسی حرف خودشو می زنه!و برداشت خودشو داره!

آره.... باید همین طوری بود!

دنیا ها مون به خاطر کلی مسائل ریز و درشت که خیلی هاشو نمی دونیم ولی برامون اتفاق افتاده،متفاوت است!

بعضا ها هم مثل من خوشحال استند و می فکرند می تونند دیگران رو درک کنند و از بالا دنیا ها رو ببینند،

ولی بازم امکانش نیست!

خــــــــــــــــــدا....

با این همه دنیاهای مختلف که هرکس به خاطر قوانین اون دنیا، خودش رو بر حق می دونه چه می کنی؟؟؟؟

به آدم ها بگویید حق با شماست!

SheyTOOnaK — Wed, 20 May 2009 15:49:10 GMT

خدا چی می کشه از دست ما آدم های داغون؟!!جدا" به این فکر کردید؟وای آدم ها خیلی اعصاب خوردکن هستند.

قبلا" ها فکر می کردم خدا از اون بالا به ما نگاه می کنه و از این که چنین موجوداتی آفریده لذت می بره و با عشق به کار ها و حرکات و حرف ها و افکار ما نگاه می کنه.برای همین گناه به این معنی که می گن وجود نداره، چون فکر می کردم خدا از زوایای مختلف موضوعات رو می دونه و می دونه که همه ی ما تو سوءتفاهم و اشتباه هستیم ولی حالا...!!

برای همه ما پیش اومده با افرادی برخورد داشتیم و داریم که در چند برخورد اول جالب هستند، حتی کار های داغونشون!ولی اگر بیشتر باهاشون معاشرت کنیم، اون اخلاقیات که اوایل آشنایی بی خیالشون می شدیم می ره رو اعصابمون! گمونم برای خدا هم همین طوریه!

شاید اگر من جای خدا بودم تمام آدم های داغون و اعصاب خورد کن رو خفه می کردم!

"!!!عجب صبری خدا دارد!!!"

حتی بعضی از صفات آدم ها بد نیست،هیچ جایی گفته نشده بد یا نادرست یا گناه است ولی....ولی خیلی رو اعصاب هستند!

نمی دونم خدا می خواد چه طور باهاشون برخورد کنه!!آدم هایی که نه چیزی می شنوند و نه قبول می کنند !! همیشه حق باهاشون است!!!

کوچیک که بودم می گفتم کاش شانس داشتم و من خدا بودم که از همه بهتر بودم! ولی حالا خوشحالم که خدانیستم که بخوام این آدم ها داغون رو تحمل کنم،همون کسانی که کلی لطف بهشون کرده و خیلی چیزای خوب براشون خواسته ولی از همه نا فهم تر هستند!یعنی می خوان که نا فهم باشند!

بعضی از آدم ها درد های زیادی کشیدند ، ولی به جای این که ساخته بشند.....!منظورم آدم های قاتل و دزد و ... نیست!به نظرم اینا آدم های باحال و قابل درک و فهم هستند و تکلیفشون معلومه!!بعضی ها نه کسی رو کشتند و نه دزدی می کنند و به نظر خوب استند ولی روح آدم ها رو می کشند!

بعضی ها نه!همه! همه مون داغونیم!بستگی داره از چه زاویه ای به خودمون نگاه کنیم!از همون زاویه ای که دیگران رو قضاوت می کنبم!

اما...

اما هیچ کاری نمی شه کرد.تنها راهی که به نظرم می رسه، سکوت است! اینجوری همان طوری که می خوان فکر می کنند.هر چند اگر حرف هم بزنی بدون شنیدن به حرف ها، اون چیزایی که می خواهند را برداشت می کنند نه کمتر نه بیشتر!!!!

نمی دونم شاید حق با شماست!همه چی خوب است!گمونم فعلا" فقط من مردم!

به آدم ها بگویید حق با شماست!

تنها سخنی که می شنوند!

و باید که سکوت کرد!!!!

تغییر کردم!

SheyTOOnaK — Wed, 11 Feb 2009 09:49:38 GMT

جملاتی که تو شرایط مختلف مدام تو ذهنم تکرار می شد:

خیلی بده تفاوت رو احساس کنی،چه درست چه غلط!

دیگران خیلی وقته متولد شدند و من منتظر تولدی دوباره ام!

هر آنگاه که چیزی بدست آورده ای،چیزی از دست داده ای!

می گن فقط مرگ راه حلی نداره،ولی خود مرگ هم راه حلی ست!